„— Drogi panie Billot — powiedział do niego — okazało się, że jest pan bardziej odważny, aniżeli przypuszczałem, ja zaś jestem mniejszym tchórzem, niżby się zdawało. Horacy, który był człowiekiem godniejszym od nas, przynajmniej o ile chodzi o poezję, przy pierwszym starciu cisnął broń i ratował się ucieczką. Ja natomiast mam i swoją rusznicę, i ładownicę, i pałasz, z czego wynika, że jestem odważniejszy od Horacego.
— Co chcesz przez to powiedzieć
— Chcę, drogi panie Billot, powiedzieć przez to, że nawet .hajodważniejszy człowiek może.być trafiony kulą.
— I co dalej
— Dalej, drogi panie Billot, chodzi o to, że wyjeżdżając z domu, oświadczył pan, iż celem pańskiej podróży do Paryża jest załatwienie pewnej niezwykle ważnej sprawy.
— Tam, do licha! Masz słuszność... szkatułka!
— A więc... To szkatułka przywiodła pana tutaj, tak czy nie
— Przybyłem tylko dla niej. W żadnej innej sprawie!
— Czyli... jeżeli da się pan zabić przez jakąś kulę, sprawa, dla której przybył pan do Paryża, nie zostanie załatwiona...
— Masz, mój chłopcze, całkowitą słuszność...
— Czy pan słyszy, jak tam rozwalają, jak krzyczą — mówił Pitou coraz śmielej. — Drzewo drą jak papier, a żelazo skręca się niczym powrozy z konopi.“(12)