„zwierzęcia i kilka odłamków dziwnego kamienia skrzętnie zebrałem.
Zanim stamtąd odszedłem, oddzieliłem głowę grizzli od tułowia. Wspiąłem się wysoko, wysoko i na kamiennej iglicy umieściłem ją tak, aby była ze wszystkich stron widoczna. Wyjąłem nóż zza pasa, najcenniejszy przedmiot, jaki posiadałem, i ofiarowałem go niedźwiedziowi, a później oddałem mu pokłon i długo prosiłem, aby nie miał do mnie żalu za to, że musiałem go zabić.
Tak czynią wszyscy wojownicy mego narodu, by duchy zwierząt nie mściły się na nich, lecz chroniły przed złą przygodą.
Wróciłem do wsi po wielu, wielu dniach. Powiedziałem czarownikowi o swej przygodzie, pokazałem mu pazury, kły i odłamki przezroczystego kamienia. Z tych odłamków zostały sporządzone moje leki , gdy stałem się wojownikiem, z kłów i pazurów niedźwiedzia — naszyjnik.
Otrzymałem imię Toimniża. Wielu później dokonałem czynów, ale nie zmieniłem nazwania, bo ono przypomina, że byłem najmłodszym wśród młodych, który zdobył sobie prawo noszenia kłów i pazurów grizzli. Howgh!
Leki 1 amulet noszony przez każdego wojownika czerwonoskórych.
Nim nadeszła wiosna
Wiele, wiele tygodni później, gdy dopalały się gorące dni lata, a liście klonu poczęły żółknąć, Karol siedział na progu swojego domostwa w samym sercu Gór Wielkiego Rogu. Tym domostwem była skalna grota, jako tako przerobiona, jako tako przystosowana do człowieczych potrzeb odpoczynku i snu. A niedaleko niej znajdowała się inna szczelina przeznaczona na prymitywną stajnię dla konia. Do tych dwu grot doprowadził Karola wierny towarzysz wędrówki, Toimniża. To on właśnie pomagał rąbać przy pomocy nieporęcznego tomahawka co cieńsze pnie drzew, aby zbudować drzwi do obu pomieszczeń, aby z cienkich palików uczynić legowisko dla człowieka i żłób dla zwierzęcia. To on upolował dwa pierwsze czarne misie i prymitywnym sposobem wyprawił ich futra, przestrzegając przed zimą, która w tych stronach trwa długo, wymaga ciepłej odzieży i chronionego przed mrozami legowiska. To on wreszcie nauczył dawnego kowboja, jak należy uszyć mięso, aby nie psuło się przez długie tygodnie lata czy zimy.“(11)